تجارت اینترنتی

مترجم: حمید کیارشی
آقای «ژوستین چو» گرفتار مخمصهای شده بود. او سالها در هنگ کنک در زمین تجارت فولاد فعالیت داشت و به شرکتهای چند ملیتی، فولاد می‌فروخت. وی در اویل دهه 90 به دلیل دریافت حق کمیسیونی معادل 3درصد در هز تن از وضع مالیبسیار خوبی برخوردار شد. با وقوع بحران مالی در جنوب شرقی آسیا،‌این حق کمیسیون به حدود یک درصد در هر تن رسید و پس از بحران –به قول خودش- «دیگر جایی برای واسطه هایی مثل او نبود»‌.در چنین وضعیتی آقای «چو» با چند تاجر دیگر، آماده مقابله با کاهش درآمد شدند به ین منظور یک سایت اینترنتی به نام «آسیااستیل کامasia-steel.com» ایجاد کردند و درآن، بازار فروش فولاد را به عهده گرفتند. اکنون به رغم اینکه حق حق کمیسیون تا حدود 125درصد کاهش پیدا کرده است، ولی آقای چو معتقد است که «با افزایش حجم معملات به 10 و یا 100برابر ، سود خوبی به دست خواهد آورد». در حال حاضر سایتهایی مانند سایت آقای «چو» در سراسر آسیا در حال راه اندازی هستند که کلیه بخشهای اقتصادی از قبیل صنایع ساختمانی، حمل و نقل، ارتباطات، صنایع نساجی و غیره را در بر میگیرند. وجود ایت سایتها نشانگر ظهور یک صنعت جدید به نام تجارت B2B است.
آینده تجارت B2B(تجارت اینترنتی آسیا) بسیار روشن است و عوامل نابسامانی در بازارها نمیتوانند روند توسعه روزافزون تجارت از طریق این سیستم را کندکنند.
تجارت اینترنتی، روش تجارت تولیدکنندگان آسیایی را با سایر ملل جهان، دستخوش تحولی انقلابی خواهد کرد.
این بازارها باعث پیدایش تفکر جدیدی در سایتهای اینترنتی آسیا به ویژه آنهایی که با مشتری سر وکار دارند، شده است. این تفکر«امید به کسب درآمد از طریق فروش الکترونیکی محصولات» است. این امر سرمایه گذاران را به این باور که از این طریق سود خوبی به دست خواهند آورد،‌ متعاقد ساخته است. اصولاً B2B روش تجارت تولیدکنندگان آسیایی را با سایر ملل جهان، دستخوش تحوّلی انقلابی خواهد کرد وعمده مزایای آن عبارت است از:
کاهش مسیر زنجیرهای از تولید تا مصرف،
افزایش فضای فعَالیت برای تولیدکنندگان کوچک و متوسط از طریق افزایش حجم خریداران.
ارتقای تولید در صنایعی که از بحران اخیر نجات یافتهاند.
با توجه به اینکه اهداف B2B صرفاً تجاری بوده و در زمینه‌های ‌فرهنگی و سیاسی نقشی ندارد، دلتهای منطقه نیز هیچ گونه واهمهای از پرواز اطلاعات درون شبکه ندارند.با ورود روزافزاون شرکتهای تجاری بزرگ و کوچک دراین بازار که ظرفیت آن نامحدود است بروز تغییرات شگفت آور، اجتناب ناپذیر است. براساس برآورد مؤسسه اطلاعات آسیایی، حجم معاملات این بازار در سال 2004 با دهها برابر افزایش به رقمی حدود 330 میلیارد دلار بالغ خواهد شد که تقریباً 70 درصد کل تجارت الکترونیکی آسیا است. کارشناسان بر این عقیدهاند که«آسیا کارگاه تولید دنیا است و این امر باعث می‌شود تا تجارتB2B در آن، جا افتاده و توسعه یابد». در بهار گذشته شرکت سامسونگ کره جنوبی که با همراهی و همکاری سه شرکت بزرگ یک بازار اینترنتی فولاد ایجاد کرده بود، علاوه بر فروش فولاد، خدماتی از قبیل تأمین مالی ، ریسک‌های ‌مدیریتی و تدارکات محصولات رانیز ارائه میداد همچنان یک مؤسسه بزرگ سنگاپوری به نامmasdoq یک سایت اینترنتی به نام travel.com-2-safe راه اندازی کرده که در آن خدمات مسافرتی از قبیل رزرو بلیت هواپیما، ذخیره جا در هتلها و اجاره ماشین به نحو بسیار سادهای در اختیار استفادهکنندگان قرار میگیرد. ناگفته نماند که بعضی از شرکتهای بزرگ نیز به بازار B2B آمریکا راه یافته و از طریق آن خدمات خود را به مشتریان ارائه میدهند. برای مثال گروه بزرگ «world and jardine» ضمن ائتلاف با شرکتهای آمریکایی سایتی به نام Asia2B.com ایجاد کرده اند. این ائتلاف زمینه را برای پیدایش یک پایگاه تجاری فراهم میکند که به وسیلة آن وضعیت اقتصادی ضعیف بعضی از فروشندگان چینی با ورود به عرصه هایی از قبیل صنایع هوانوردی، تولید خودرو، هتل داری و خدمات رفاهی، بهبود پیدا میکند. اخیراً شرکت تجاری بسیار بزرگ هنگ کنگی به نام lif ung اقدام به استفاده از B2B کرده است تا محصولات تولید کنندگان آسیایی را از طریق خطوط اینترنت به بازارهای جدید آمریکا عرضه کند. این در حالی است که در سابق چنانچه معاملهای در آمریکا صورت میگرفت ومبلغ آن کمتر از یکصد میلیون دلار بود، این شرکت به علّت اینکه مقرون به صرفه نبود، در آن بازار فعالیّت نمیکرد، ولی اکنون بازدهی مناسب این سیستم باعث شده است تا شرکت به سراغ حسابهای کوچک مشتریان جزء برود. در این سیستم هزینه‌ها کاهش مییابد. مثلاً به جای اینکه یک نمونه محصول برای خریدار به آمریکا حمل شود، کلیّه مشخّصات آن روی مانیتور در اختیار خریدار قرار میگیرد، تا در هزینه حمل صرفه جویی شود. مهمتر از آن، شرکت به خریدارا ن جزء آمریکایی اجازه میدهد که محصولات خود را مطابق میل خود تولید کرده و حتی نام تجارتی خود را روی آنها حک کنند. یکی دیگر از مزایای سیستمB2B این است که با توجه به تحمیل هزینه‌های ‌گزاف بازاریابی توسط شبکه شرکتهای فروش و پخش؛ راه ندازی یک سایت اینترنتی بسیار ارزاناست و به قول یکی از مدیران«مزیت تجارت B2B در آن است که مشتریان شما محدود هستند و دیر نیازی به تبلیغات تجاری از طریق عروسکهای بزگ یا چسباندن تابلو در راه آهن زیرزمینی نیویورک نخواهید داشت.» او همچنین میگوید:«سایت li-sung حدود 1000نفر مشتری دارد که ما اسم و آدرس آنها را می‌دانیم و به سادگی از طریق پست الکترونیکی، پیامخودمان را به انها می‌رسانیم .» یک میلیارد هنگ کنگی به نامه«لی-کا-شینگ»(li-ka-shing) که صاحب شرکت خدمات بندری «هوت چین سن»(hut chin son) است، اخیراًبا همکاری شرکت آمریکایی کامپیوتری «ارکل»(oracle) اقدا به راه ندزی یک سایت اینترنتی کرده است. در این سایت با مرتبط کردن شرکتهای حمل و نقل دریایی و زمینی،‌نمایندگان بیمه و شرکتهای گمرکی حمل و نقل کالاها را سریعتر انجام میدهند و مشتریان نیز بیشتر راضی هستند. اکنون درآمد شرکت از طریق انجام معاملات ، حقّ العمل کاری، اشتراکهای دریافتی و معرفی خریداران تأمین می‌شود. در حال حاضر به رغم موفقیّت یعضی از سایتهای B2B در آسیا به علت اینکه شرکتهای دیگر سرگرم آماده سازی سایت خود هستند و بعضی دیگر چشم انتظار کسب درآمد کلان از تجارت با این سیستم هستند، ‌این امر باعث شده است تا سرمایه گذاران همانند سایر زمینه‌های ‌بازار تجارت سهام شبکه‌های ‌رایانهای،‌برای خرید سهام آنها هجوم نیاوردند. برای مثال ارزش سهام ارائه شده توسط شرکت«masdaq» در ساعات اولیه روز با 500درصد افزایش به 99دلار بری سهم رسید. ولی هم اکنون ارزش آن به دو سوم قیمت قبلی کاهش یافته است. در هر حال آینده تجارت B2B(تجارت اینترنتی آسیا) بسیار روشن استو عوامل نابسامانی در بازارها نمیتوانند روند توسعه روز افزون تجارت از طریق این سیستم را کند کنند. برای مثال sparkice-com که در پکن راه اندازی شده است، به کارخانه‌های ‌کوچک چینی و سایر کشورهای آسیایی کمک می‌کند تا محصولات خود را به کشورهایی ماوراء بحار بفروشند. اخیراً صاحب این سایت آقای«ادواردزنگ» که برای اوّلین بار در پکن کافه‌های ‌اینترنتی را دایر کرده بود با شرکت آلمانی مترو (Metro) که صاحب چندین فروشگاه زنجیرهای است،‌قرارداد همکاری بسته است. او می‌گوید:«تجارت از طریق B2B ظرف سه سال آینده بزرگترین بازار دنیا خواهد بود و کارهای بیشتری را از این طریق میتوان انجام داد، لذا بهتر است شرکتهای آسیایی موقعیّت خود را در این سیستم مستحکم کنند تا در زمان لازم از سودآوری آن لذت ببرند