کارتهای اعتباری بر سر دو راهی در اقتصاد ایران

مهديه محمدي‌راد
 سوتيترها:
- رئیس خانه صنعت و معدن: «متأسفانه در ایران برای استفاده از کارتهای اعتباری با مشکلی که مواجه هستیم و مردم ما را از این مسئله دور می‌کند، دريافت كارمزد از سوي بانکهای کشور است
- مهدی نقوی اقتصاددان: در کشورهای پیشرفته کلیه خرید و فروش افراد از طریق پول الکترونیکی و کارتهای اعتباری پرداخت می‌شود، زیرا ضمن سهولت در پرداخت، ضرر و زیان در این مکانیزم پرداخت کاهش می‌یابد
- این کارتها چیز به درد بخوری نیست یا حداقل در کشور ما و با فرهنگ ما مطابقت ندارد و کسی که به این طریق خرید عادت کند، یعنی همیشه مقروض است
- مهدی نقوی اقتصاددان: شاید بهره‌ای که بانکهای ایران در قبال دادن کارتهای اعتباری از مردم دریافت می‌کنند، یکی از عوامل عدم استقبال مردم از این کارتها باشد
- اصغر نادري كارشناس بانك: درست است که بانکهای خارجی بهره‌ای دریافت نمی‌کنند، اما طرف قرارداد آنها فروشگاه‌هایی است که قیمت بالای کالا در آنها نگرفتن این بهره را برای بانکها جبران می‌کند
- تا چندی پیش استفاده از کارت‌های اعتباری محدود به خرید بود، اما با برنامه‌ریزی‌های وسیع و دامنه‌دار شبکه بانکی این امکان در بیش از 50هزار فروشگاه و مرکز خدماتی ایجاد شده و تا پایان سال 1385 این تعداد افزایش قابل توجهی خواهند داشت
- دکتر ضیاءالملکی: کارت‌های اعتباری هیچ عیبی ندارند. تنها ممکن است برای بانک‌ها وصول برخی از مطالبات با مشکل مواجه شود که به دلیل کم بودن این تسهیلات مسلماً چنین مشکلاتی لطمه غیرقابل جبرانی به بانک‌ها نخواهد زد.
تجارت الکترونیک، انقلاب صنعتی قرن بیست و یکم نامیده می‌شود که با پیدایش اینترنت به سرعت رو به پیشرفت و گسترش است. در تجارت الکترونیک اطلاعات، فرآورده‌ها و خدمات به کمک شبکه‌های کامپیوتری خرید و فروش می‌شوند. این خرید و فروش می‌تواند عمده یا خرده، کالاهای فیزیکی مانند کتاب یا نرم‌افزار، ارایه خدمات گوناگون به خریداران از قبیل مشاوره‌های حقوقی و بازرگانی، شرکت در مناقصه‌ها و مزایده‌ها و یا خرید و فروش اطلاعات و کلیه امور بانکی باشد. به‌طور کلی می‌توان تراکنش‌های مالی، بازرگانی، اطلاعاتی و خدماتی میان مؤسسات، خریداران و جوامع مجازی را در قالب تجارت الکترونیک گنجاند.
کارتهای اعتباری نیز زاییده و پدیده تجارت الکترونیک در دنیای امروز است. به‌طور کلی کارت اعتبای ابزاری است که در مبادلات و معاملات روزانه جایگزین پول نقد شده و به دارنده آن امکان می‌دهد که با ارایه کارت به مراکز خرید کالا و خدمات طرف قرارداد و همچنین شعب بانک‌ها و یا در دستگاه‌های پرداخت اتوماتیک، بازپرداخت وجوه و تسویه هزینه‌های مربوط به خریدهای انجام شده را به بانک و یا مؤسسات اعتباری محول می‌کند و حتی شخصی در منزل می‌تواند نسبت به پرداخت قبوض و خرید اینترنتی کالای مورد نظر خود اقدام کند.
اولین سیستم بانکی ارایه کننده کارت اعتباری در سال 1959 و از سوی بانک آمریکا(Bank Of America) در کالیفرنیا معرفی شد و (Bank Americard) نام داشت. این سیستم در ابتدا تنها در همان ایالت کار می‌کرد، اما در سال 1996 در ایالتهای دیگر نیز راه‌اندازی شد و شکل سراسری به خود گرفت. در سال 1976 این سیستم بانکی بهVISA تغییر نام یافت و در حال حاضر در آمریکا به عنوان بزرگترین قطب تجاری جهان حدود 43 درصد از مبادلات از طریق کارتهای اینترنتی انجام می‌گیرد و در سایر کشورهای اقتصادی بزرگ نیز به جز پرداخت هزینه‌های روزمره و معاملات غیرقانونی مثل خرید و فروش اسلحه، مواد مخدر، الکل و... مابقی معاملات از طریق پول الکترونیکی و کارتهای اعتباری پرداخت می‌شود.
غنیمی‌فرد رئیس خانه صنعت و معدن در مورد تاریخچه استفاده از کارتهای اعتباری در معاملات و علت جایگزینی کارت‌های اعتباری به جای پول نقد می‌گوید: «در دنیا بعد از زیاد شدن دزدی و به جهت اینکه همراه داشتن پول نقد باعث به خطر افتادن جان انسان‌ها می‌شده، بانک‌ها و مؤسسات معتبر برای افزایش امنیت، کارت اعتباری را طراحی کردند. این کارتها در کشورهای پیشرفته دنیا اکنون جانشین پول نقد شده و خرید و فروش کمتر با پول نقد انجام می‌شود.»
رئیس خانه صنعت و معدن در زمینه جایگاه کارتهای اعتباری در ایران اظهار می‌دارد: «متأسفانه در ایران برای استفاده از کارتهای اعتباری با مشکلی که مواجه هستیم و مردم ما را از این مسئله دور می‌کند، دريافت كارمزد از سوي بانکهای کشور است، که یک یا دو درصد بابت صدور کارتهای اعتباری از مردم پول دریافت مي‌کنند و این مسئله در حالی است که در تمام کشورهای دنیا عکس آن صادق است. »
وی می‌افزاید: «تا زمانی‌كه سیستم کاسب کارانه و منفعت‌جویانه نظام بانکی کشور از بین نرود، کارت اعتباری در کشور رونق نمی‌گیرد. البته نظارت روی این قضیه وظیفه بانک مرکزی است و بانک‌ها تضمین کننده این کارتها هستند. به این ترتیب که به‌طور معمول حداکثر اعتبار کارت روی آن نوشته شده و میزان خرید افراد روی کارت ثبت شده است. خوشبختانه مسئله حسابداری و طریقه محاسبه در سیستم کارتهای اعتباری حل شده است.»
این در حالی است که اصغر نادری کارشناس امور بانکی در زمینه علت رواج کارتهای اعتباری در کشورهای پیشرفته می‌گوید: «کارتهای اعتباری که در این کشورها قابل استفاده است، بین‌المللی بوده و استفاده از این کارتها محدودیت مکانی خاصی ندارد و کلیه افراد دارنده این کارت در اکثر نقاط دنیا به راحتی می‌توانند به واسطه دارا بودن این کارت خرید و فروش کنند.»
این کارشناس می‌افزاید: «فروشگاه‌های بزرگ و شرکتهای عظیم سرمایه‌گذاری برای اینکه افراد از محصولات آنان استقبال کنند، با مراکز، اداره‌ها، و افراد صحبت و کارتهای اعتباری خود را به آنها عرضه می‌کنند، تا کمبود تقاضا را به راحتی جبران کنند. علاوه بر آن نرخ بهره‌ای روی آن نمی‌گیرند و تنها کارمزد ناچیزی در حدود 3 در هزار از افراد دریافت می‌کنند (مانند مسترکارت و ویزاکارت)
مهدی نقوی اقتصاددان، در زمینه کارتهای اعتباری می‌گوید: «کارتهای اعتباری وسیله‌ای است که عمومأ در کشورهای خارجی به جای پول نقد استفاده می‌شود و بانکها و مؤسسات اعتباری،این کارتها را به جای پول نقد در دسترس افرادی قرار می‌د‌هند که یا موجودی در بانکها داشته و یا بانک به طور حتم روی اعتبار فرد حساب کرده باشد، که البته امکان مشکل‌آفرین بودن در مورد مسئله دوم وجود خواهد داشت و به طور‌ قطع این اعتبارها دارای سقف است، چون اگر حدی نداشته باشد، مورد سوءاستفاده بعضی افراد قرار خواهد گرفت.
در کشورهای پیشرفته کلیه خرید و فروش افراد از طریق پول الکترونیکی و کارتهای اعتباری پرداخت می‌شود، زیرا ضمن سهولت در پرداخت، ضرر و زیان در این مکانیزم پرداخت کاهش می‌یابد و بانک و مؤسسات صادرکننده کارتهای اعتباری بدون این‌که ارتباطی با معامله داشته باشند، پول الکترونیکی و اعتبار دارنده کارت را تأیید می‌کنند. به همین دلیل دارندگان کارتهای اعتباری در این کشورها می‌کوشند تا با خوش‌حسابی و به دست آوردن شرایط مورد نظر بانک صادرکننده کارت، اعتبار کارت خود را افزایش دهند و به همین دلیل افرادی که دارای کارتهای اعتباری هستند، در مبادلات تجاری، هنگام اقامت در هتلها و... از احترام ویژه‌ای برخوردارند و در مقابل افرادی که با پول کاغذی خرید می‌کنند، افرادی مشکوک محسوب می‌شوند. به عبارت دیگر داشتن کارت اعتباری به فرد اعتبار و جایگاه اجتماعی خاصی را می‌دهد که همین موضوع سبب تشویق افراد در داشتن این‌گونه کارت‌ها می‌شود.
این در حالی است که به‌طور تقریبی اکثر افراد جامعه ما در مورد کارت‌های اعتباری اطلاع صحیح و روشنی ندارند و خیلی از آنها نیز کارت اعتباری را با عابربانک اشتباه می‌گیرند. طبق یک نظرسنجی که در ضرورت اجرای بانکداری الکترونیکی انجام شده، از میان پاسخگویان 5/57 درصد از بانکداری الکترونیکی اطلاعی ندارند و 5/37 درصد وجود آن را خیلی ضروری دانسته و حدود 20 درصد غیرضروری و 5/3 درصد نیز در این زمینه نظری ندارند و آمار بالای 5/57 درصد نشان از بی‌اطلاعی مردم در زمینه بانکداری الکترونیکی و کارتهای اعتباری می‌دهد.
محمدرضا.م. یکی از شهروندان در زمینه کارتهای اعتباری می‌گوید: «می‌توان گفت که این کارتها چیز به درد بخوری نیست یا حداقل در کشور ما و با فرهنگ ما مطابقت ندارد و کسی که به این طریق خرید عادت کند، یعنی همیشه مقروض است.»
شاید عدم اطلاع صحیح و درست مردم از کارتهای اعتباری یکی از دلایلی باشد که باعث عدم استقبال مردم از این کارتها شده است.
زهرا حیدری از دیگر شهروندان پس از اینکه در مورد کارتهای اعتباری توضیحاتی را می‌شنود، در مورد کارتهای اعتباری می‌گوید: «شاید در زمینه‌های ضروری خیلی به درد بخورد، اما وقتی خود این کارتها کم است و ما به‌طور کامل از آن ‌اطلاع نداریم، تا حدی که حتی من اول تصور کردم منظور شما عابربانک است، به طور حتم مراکز خریدی که این کارتها را قبول داشته باشند نیز کم است و چون هنوز فرهنگ آن وارد کشورما نشده است، با آمدن این کارتهای اعتباری چندان موافق نیستم.»
غنیمی‌فرد در زمینه عدم استقبال این کارتها توسط مردم و با توجه به پیشرفت و همه‌گیر شدن این مسئله در کشورهای دنیا می‌گوید: «متأسفانه در ایران بانکها به ازای هربار استفاده از کارت اعتباری 400 تومان هزینه از کارت کم می‌کنند و کسی که قرار است به طور مثال 10000 تومان خرج کند قطعأ برایش صرف نخواهد داشت که مبلغی هرچند ناچیز از کارت اعتباریش کسر شود.»
مهدی نقوی اقتصاددان در همین زمینه می‌افزاید: «شاید بهره‌ای که بانکهای ایران در قبال دادن کارتهای اعتباری از مردم دریافت می‌کنند، یکی از عوامل عدم استقبال مردم از این کارتها باشد.»
در حالی که اصغر نادری کارشناس بانک در مورد نرخ بهره تعیین شده توسط بانکها در کشور می‌گوید: «درست است که بانکهای خارجی بهره‌ای دریافت نمی‌کنند، اما طرف قرارداد آنها فروشگاه‌هایی است که قیمت بالای کالا در آنها نگرفتن این بهره را برای بانکها جبران می‌کند، که البته این مسئله برای جذب مشتری انجام می‌گیرد.»
وی می‌افزاید: «درست مثل اینکه هتلها قیمت خود را کاهش دهند، اما قیمت غذا و نوشابه خود را افزایش دهند. البته در این زمینه اهداف صادرکننده کارت بسیار حائز اهمیت است. چون اکثر آنها به دنبال بازار هستند. اگر چه سودی دریافت نمی‌کنند، اما در عوض کالاها را با قیمت گزاف به فروش می‌رسانند. نرخ سودی که بانکهای داخلی نیز دریافت می‌کنند در صورتی است که بعد از 30 روز گذشتن از خرید صورت حساب پرداخت نشود.»
با این وجود وارد شدن کارتها اعتباری به چرخه اقتصادی، بازرگانی و داد و ستد کشورها نیز آرام آرام در حال انجام است، مانند مستر کارت که مدتی است وارد ایران شده است که طرف قرارداد یک شرکت مالزیایی است و کسانی که از بازاریابی شبکه‌ای استفاده می‌کنند، به‌راحتی با داشتن مستر کارت می‌توانند کلیه خریدهای اینترنتی خود را انجام دهند. البته مستر کارت خیلی محدود است و تنها به افراد و مشتریان خاص داده می‌شود.
در حال حاضر بانک‌های پارسیان و سامان در حال اعطای کارتهای اعتباری هستند، که اعتبار این کارتها بر حسب فعالیت افراد، میزان درآمد، حساب جاری، گردش حساب و شخصیت اجتماعی افراد خواهد بود. با توجه به موارد ذکر شده کارتهای اعتباری بانک پارسیان،... با سقفهای مختلف عرضه می‌شود و اشخاص می‌توانند به‌راحتی از فروشگاه‌های طرف قرارداد این بانکها خرید کنند. در حال حاضر نیز نظام بانکی به دنبال رواج کارتهای اعتباری است.
دکتر فرید ضیاءالملکی معاون بانک سامان در خصوص علت عدم ورود کارتهای اعتباری در کشور چنین توضیح می‌دهد: « به دلیل اینکه قانون کارتهای اعتباری در بدو ورود باید بر اساس بانکداری بدون ربا و اسلامی تنظیم می‌شد، کمی با مشکل مواجه شد، اما بعد از تطابق این مسئله با حقوق اسلامی که خود نوعی اعطای تسهیلات ویژه به مردم است، در حال حاضر بعضی از بانکهای کشور مثل سامان در حال صادر کردن کارتهای اعتباری برای مشتریان خود هستند.
همچنین وی می‌افزاید: «البته نحوه و شرایط دادن این تسهیلات در هر بانک متفاوت است.»
شایان ذکر است که کارت‌های اعتباری با دستگاه‌های خودپرداز یا به قول عامه مردم عابر بانک دارای تفاوت‌های آشکاری است.
به این ترتیب که در دستگاه‌های خودپرداز، فرد مبلغی را به‌عنوان پس‌انداز نزد بانک می‌سپارد و در مواقع نیاز به وجه‌نقد از این دستگاه‌ها پول نقد برداشت می‌کند، اما در کارت‌های اعتباری فرد بدون داشتن سپرده‌ای در هنگام خرید، می‌تواند براساس اعتبار کارت خود که این اعتبار نیز با شرایط خاصی از سوی بانک تعیین می‌شود، از فروشگاه‌ها یا مراکز خرید یا هتل‌ها و سایر مراکز طرف‌قرارداد اجناس مورد نیاز خود را خرید یا خدماتی را دریافت کند و سپس در سررسید مقرر که آن نیز از سوی بانک اعتبار دهنده مشخص می‌شود، نسبت به باز پرداخت اقدام کند.
شایان ذکر است که بانک مرکزی، شرایط استفاده از کارت‌های اعتباری را که اخیراً در حال گسترش است را به این ترتیب اعلام کرده است: دارندگان کارت‌های اعتباری می‌توانند به‌وسیله کارت خود مبلغ کالاهای خریداری شده یا خدمات مورد استفاده را به‌طور مستقیم و بدون نیاز به وجه نقد یا چک پرداخت کنند. تا چندی پیش استفاده از کارت‌های اعتباری محدود به خرید بود، اما با برنامه‌ریزی‌های وسیع و دامنه‌دار شبکه بانکی این امکان در بیش از 50هزار فروشگاه و مرکز خدماتی ایجاد شده و تا پایان سال 1385 این تعداد افزایش قابل توجهی خواهند داشت.
با استفاده از از کارت‌های خودپرداز ضرورتی برای حمل مقادیر زیاد اسکناس یا چک‌های مسافرتی نیست و پایانه فروش(pos)  به دارنده کارت این امکان را می‌دهد که تنها با استفاده از کارت، وجه مورد نیاز برای خرید کالا یا دریافت خدمات به فروشنده کالا یا ارایه دهنده خدمات پرداخت شود.
علی اصغر. الف، 52 ساله یکی از استفاده کنندگان این‌قبیل کارت‌ها در مورد دستگاه‌های پایانه فروش می‌گوید: « این قبیل کارت‌ها را تنها در بعضی از فروشگاه‌های بزرگ یا مراکزخرید عمده قبول می‌کنند و تاکنون فروشگاه‌ها و مغازه‌های کوچکی را ندیده‌ام که این کارت‌ها را قبول کنند.»
وی همچنین از نحوه کارکرد دستگاه‌های خودپرداز راضی نیست و در این زمینه می‌گوید:« کارت‌های عابر بانک به‌طور کلی برای موارد ضروری و حیاتی است، اما متأسفانه اکثر این دستگاه‌ها یا وجه نقد ندارند یا خراب هستند. با توجه به این‌که نظام بانکی با این دستگاه‌‌ها پول خود ما را به ما پس نمی‌دهد، چگونه من با اتکا به کارت‌های اعتباری و بدون همراه داشتن وجه نقد به سفری تجاری یا تفریحی بروم؟ یا برای خرید به فروشگاهی بروم؟ چه کسی تضمین می‌کند وقتی من به هتلی در شهر دوری رفتم، صاحب هتل به من نگوید دستگاه‌ کارت‌خوان ما خراب است یا شبکه قطع است و شما باید وجه نقد بپردازید؟
وی در عین حال تصریح می‌کند: « اگر این نواقص رفع شوند، قطعاً استفاده و رواج کارت‌های اعتباری تحولی جدید در عرصه نظام بانکی خواهد بود.»
در هر صورت ورود تکنولوژی‌های جدید در ابتدا با مشکلاتی مواجه خواهد شد که با مرور زمان رفع خواهند شد.
غنیمی‌فرد در مورد محاسن کارت‌های اعتباری می‌گوید: «کارت‌های اعتبار برای بانک‌ها ایجاد نقدینگی می‌کنند و بانک‌ها می‌توانند با سودی اندکی که از افراد می‌گیرند تسهیلات جدیدی را به مردم واگذار کنند و از آن تسهیلات نیز برای خود منبع درآمد جدیدی را ایجاد کنند، اما متأسفانه به دلیل دریافت سودهای هنگفت از محل خدمات گوناگون، شبکه بانکی حاضر نیست با سود اندک خدمت کارت‌های اعتباری را ارایه دهد. اما اگر بانک مرکزی تنها به کم شدن هزینه چاپ اسکناس از طریق رواج کارت‌های اعتباری توجه کند، متوجه اهمیت وجود کارت‌های اعتباری خواهد شد .»
وی در همین رابطه می‌افزاید: «سالانه حدود 120 میلیارد ریال بابت چاپ مجدد اسکناس و از دور خارج کردن اسکناس‌های فرسوده هزینه می‌شود و روزانه حدود 500 ساعت از وقت مردم صرف پرداخت قبوض مختلف می‌شود و زمان بسیاری از ساعت کاری بانک‌ها صرف پرداخت وجه نقد به مردم می‌شود که با استفاده از کارت‌های الکترونیکی این زمان‌ها و هزینه‌ها به‌شدت کاهش خواهد یافت.»
دکتر ضیاء‌الملکی با اشاره به مزایای فراوان کارت‌های اعتباری و الکترونیکی معقتد است كه ترویج این کارت‌ها در جامعه باید به‌صورت پله‌ای و به‌تدریج باشد و در این باره می‌گوید: «از آنجایی که ورود این کارت‌ها به بازار به منزله تزریق نقدینگی جدید به جامعه است و سبب ایجاد تورم خواهد شد باید گسترش و فراگیر کردن این کارت‌ها در دوره زمانی نسبتاً طولانی انجام شود تا از ایجاد تورم مضاعف و کاذب جلوگیری شود.»
نقوی نیز در همین رابطه اظهار می‌دارد: «تنها مزیتی که برای کارت‌های اعتباری در کشور ما می‌توان برشمرد، عدم حمل وجه نقد توسط دارند کارت است و متأسفانه در کشور ما همه چیز تقلیدی است و باید قبل از ورود این کارت به سطح جامعه، فرهنگ استفاده از آن آموزش داده شود.»
وی در همین باره می‌افزاید: «در سایر کشورها فرهنگ چگونگی استفاده از این کارت‌ها همراه با ترویج و گسترش آن ایجاد شده است، اما در ایران چنین نیست.»
وی در باره معایب کارت‌های اعتباری می‌گوید: «بزرگترین مشکل این کارت‌ها در این است که مصرف‌کننده را مصرفی‌تر می‌کند و بهره‌ای که بانک‌ها در قبال ارایه این کارت‌ها از مردم می‌گیرند بر هزینه‌های مردم خواهد افزود، در حالی که هدف توسعه این کارت‌ها کاستن از مشکلات مردم است.»
اما دکتر ضیاءالملکی نظری خلاف این را دارد و می‌گوید: «کارت‌های اعتباری هیچ عیبی ندارند. تنها ممکن است برای بانک‌ها وصول برخی از مطالبات با مشکل مواجه شود که به دلیل کم بودن این تسهیلات مسلماً چنین مشکلاتی لطمه غیرقابل جبرانی به بانک‌ها نخواهد زد.»
رئیس خانه صنعت و معدن نیز در مورد معایب کارت‌های اعتباری می‌گوید: «عیب عمده تمام ابزارهای داد و ستد مالی، جعل آنها است که به‌طور معمول چندی پس از رواج توسط اندکی افراد سودجو این کار انجام می‌شود. گم شدن کارت‌ها و سرقت رمز آنها از دیگر عیوب کارت‌های اعتباری است که در مقابل مزایای بسیار آن قابل چشم‌پوشی است.»
علیرضا فرزیب بازنشسته سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور در زمینه کارت‌های اعتباری می‌گوید: «سیستم شبکه‌های مخابراتی و اینترنتی کشور به‌طور همگام کار نمی‌کنند. در حال حاضر سپهر کارت که حقوق بازنشستگان را پرداخت می‌کند یا در حال استراحت است یا خراب است و مشتری نمی‌تواند پولش را بگیرد، چه رسد به این‌که اعتبار دریافت کند.»
وی ادامه می‌دهد: «به عقیده من تمام این کارها تکنیک‌های جلب مشتری توسط بانک‌ها است، زیرا به عنوان مثال برای دریافت کارت اعتباری بانک پارسیان باید 5 میلیون تومان در آن بانک سرمایه‌گذاری كرد تا یک میلیون تومان اعتبار دریافت کنید.»
وی خاطر نشان می‌کند: «ضرورت وجود کارت اعتباری مسئله‌ای نیست که به اقتصاد کشور مربوط باشد، بلکه یک نیاز بازاریابی حرفه‌ای است تا بانک بتواند از نقدینگی افراد استفاده کند.»
نادری کارشناس امور بانکی در تکمیل موارد ذکر شده می‌افزاید: «در دنیای پیشرفته کنونی اکثر امور مالی افراد از طریق کارت‌های اعتباری حل می‌شود، در حالی که این مسئله با شرایط اقتصادی موجود در کشور قابل مقایسه نیست و چون در کشور مشکلات اقتصادی بیشماری داریم، با افزایش تقاضا برای دریافت کارت‌های اعتباری باید نگران تورم باشیم مگر این‌که موضوع به‌صورت هدفمند دنبال شود.»
وی تصریح می‌کند: «چون شرایط کشور با سایر کشورها متفاوت است، در صورت ورود انبوه این قبیل کارت‌ها به سیستم مالی، بخشی از تورم را که ناشی از مصرف است، به شدت افزایش خواهیم داد و در هر صورت باید این تکنولوژی را مانند هر ابزار دیگری پذیرفت اما باید بانک‌ها این ابزار اقتصادی را به سمت بخش تولید هدایت و از نفوذ آن در بخش مصرف جلوگیری کنند، در صورت تحقق این امر، می‌توانیم امیدوار باشیم که در آینده به‌وسیله کارت‌های اعتباری تحولات مثبت بزرگی در نظام مالی، تجاری و داد و ستد ایجاد خواهد شد.»